روزنوشته‌های یک توسعه‌دهنده

درباره تفاوت افق با هدف

۱ دیدگاه

پیش نوشت: با یکی از دوستان درباره هدف زندگی گپ زدیم، حس کردم بخش از اون خوبه که اینجا هم باشه.

یه چیزی هست به اسم هدف یه چیزی هست به اسم افق. هدف یه چیز قابل دستیابی جدی و با جزییات مشخصه. و افق یک تصویر که به سمتش حرکت میکنیم، انتزاعیه و احتمالا هیچ وقت بهش نرسیم. به نظرم برای زندگی که هیچ برای یک سال آینده هم نمیشه با دقت مناسب هدف تعیین کرد. اتفاق های کوچیک پیش بینی نشده تاثیرات بزرگ تومسیر زندگی میذارن و تو هیچ وقت نمیتونی اینا رو زمان تعیین هدف محاسبه کنی. به نظرم الان احتمالا بیشتر دنبال تعیین افق هستی.
بذار مثال بزنم من هدف پنج سالم رو میذارم خارج شدن از ایران مثلا. بعد سال بعد تو یه مهمونی یه آشنایی رو میبینم و یه پیشنهاد کاری با درآمد خیلی بالاتر از حد تصور من بهم میده. من قبول میکنم و خارج نمیرم آیا من از هدفم دور شدم؟ بستگی داره.
اگر افق من زندگی راحت تر بوده باشه و اون پول بتونه از آمریکا رفتن زندگی راحت تری برای من بسازه نه خیر من دقیقا در راستای چیزی که میخوام دارم حرکت میکنم.
اما اگر افق من تبدیل شدن به یک چهره بین المللی بوده و من بخاطر پول ایران میمونم و مثلا تبدیل به اون چهره نمیشم از افقم دور شدم.
هدف خیلی مهمه اما از اون مهم تر اینه که از افقمون آگاهی داشته باشیم و بدونیم اهدافمون و تغییر دادنش ما رو به اون نزدیک یا دور میکنه. اهداف شخصی نمیتونن ثابت باشند اما مهمه که در راستای افق دیدمون باشن.

ببین مثلا ایلان ماسک افق دید شرکتش (اسپیس ایکس) رو گذاشته روی تشکیل کلونی رو مریخ. ولی الان داره ستل لایت میفرسته تومدار برای شرکتهای دیگه. یه شرکت باربری شده عملا. این از هدفش دورش میکنه؟ نه. چون پول حاصل باربری ها باعث میشه بتونن سرمایه بیشتری برای ساخت کلونی داشته باشند.
حالا بیا یه گام بریم عقب تر. افق ایلان ماسک چی بوده؟ انجام دادن یه کاری درباره فضا.این که مردم رو درباره اهمیت فضا آگاه کنیم و پیشرفت کنیم. هدف اولش این بود که میخواست از روسیه یه موشک بخرن و باهاش موش پرت کنن مریخ.بعدا هدف رو تغییر دادن به تشکیل کلونی روی مریخ.اما دارن به سمت افق حرکت میکنن؟ بله دقیقا.



دیدگاه‌ها

  1. محسن برجی می‌گه:

    یادداشت خیلی خوبی بود و شرح زندگی زیبایی بود.
    نوشتن همان‌طور که اشاره کردید، صبر می‌خواهد و علاقه‌ای بی‌اندازه و خیلی چیزهای دیگر.
    در این روزگار که دوران آقایی شبکه‌های ارتباطی موبایلی و مطالب کوتاه است، نوشتن جدی و مستمر و خوب، واقعا آدم خودش را می‌خواهد.
    موفق و منتشر باشید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *