روزنوشته‌های یک توسعه‌دهنده

قوی سیاهی به نام بارسلونا

بدون دیدگاه

نیازی نبود که فوتبالی باشید یا طرفدار بارسلونا تا از بازی دیشب بین بارسلونا و پی اس جی  لذت ببرید(خلاصه بازی). دانستن قوانین پایه‌ی فوتبال کافی بود تا هر کسی که بازی را نگاه میکرد، چندباری فشار خونش بالا و پایین برود. نمیخواهم از بارسا تمجید کنم یا از لذت بخش بودن فوتبال بگویم. بارسلونا به عنوان یک سیستم همیشه مورد علاقه ام بوده است. فکر میکنم چیزهایی زیادی درباره آن‌وجود دارد که میشود از آن یاد گرفت. میخواهم بگویم دیشب یکی از جلوه‌های نظریه قوی سیاه نسیم طالب را دیدیم.

نسیم طالب قوی سیاه

لب کلام آنچه که طالب در قوی سیاه میگوید این است:

او نگرش رایج در مدیریت ریسک را به باد انتقاد می‌گیرد و معتقد است که اکثر فعالان بازار مالی و سرمایه گذاری، برای تحلیل آینده صرفاً به روند گذشته اکتفا می‌کنند.

به همین علت، مثلاً اگر صدها قوی سفید دیده باشند، بر این باور خواهند بود که قوی سیاه وجود ندارد.

جالب اینجاست که معمولاً وقتی قوی سیاه را دیدند، زنجیری از توضیحات و تحلیل‌ها را ردیف می‌کنند و می‌گویند که از قبل می‌توانستیم منتظر ظهور قوهای سیاه باشیم.

نسیم طالب، بحث خود را به موضوع مالی و سرمایه گذاری محدود نمی‌کند و معتقد است که از این نگرش می‌توان برای مدیریت استراتژیک کسب و کارها در شرایط ابهام استفاده کرد.

بعد از باخت ۴ صفر مقابل PSG در بازی رفت همه کار بارسلونا را تمام شده میدانستند. یوفا برخلاف پیشبینی اولیه‌اش که گفته بود بارسلونا قهرمان لیگ قهرمانان میشود، گفت: باسلونا شانسی برای صعود ندارد. بگذارید متن را دقیقا نقل کنم:

در دور حذفی تا به حال هیچ تیمی نتوانسته شکست ۴-۰ در دور رفت را در دیدار برگشت جبران کند. یوفا طبق بررسی هایی که روی سالهای گذشته انجام داده، شانس صعود بارسا به دور بعد چمپیونزلیگ را صفر می‌داند.

براساس این گزارش، دو گل دی ماریا و گل های کاوانی و دراکسلر، در همان دور رفت بارسا را حذف کرده است. ۵۸ مورد مشابه وجود دارد که در بازی رفت، تیمی موفق شده ۴-۰ از حریف خود پیش باشد و در هیچکدام از این موارد ، تیم مقابل نتوانسته نتیجه را برگرداند.

از همین الان میتوانم تحلیل هایی را تصور کنم از همان نویسنده‌هایی که انریکه را مجبور به استعفا کردند(تحت عنوان بارسای خسته، بارسای که روحش را فروخته است، این بارسلونا باسلونای ما نیست) که چرا این بارسا برد و باید میبرد و اصلا چرا این بارسا برنده همه میدان هاست:) حالا میتوانم احساسات طالب را وقتی تحلیل گران و بانکدارها را در توییتر منشن میکند و به آنها میتازد، درک کنم. استعفای انریکه بر اثر فشار تحلیل گران یا اشتباه یوفا تاثیر زیادی بر جهان نمیگذارد ولی سیاست گذاری اشتباه بانک جهانی بر مبنای مدلهای ریاضی قطعی در دنیای که قوهای سیاه همه جا هستند، میتواند زندگی ملیون‌ها نفر را به تباهی بکشاند(و بارها کشانده است) و خب من هم جای طالب بودم توییتر را برسر مسبب‌هایش خراب میکردم.

فعلا همین:)

شاید بخواهید بخوانید:

-چرا این تیم ملی از سرمان هم زیاد است؟



برچسب‌ها:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *