مهاجرت از ویندوز به لینوکس: اسنوب نکن آقاجان

الان چند ماهه که به طور کامل از ویندوز به لینوکس مهاجرت کردم و در وب فارسی اونقدر مطلب درباره ی این مهاجرت پیدا میشه که من در توانم نباشه از نظر فنی چیزی بهش اضافه کنم، فقط حس کردم چند نکته رو که به ذهنم رسید بگم.

لینوکس عالیه. برای من مهمترین چیز در درابطه با یک او اس پرفورمنسش هست. سرعت بارگذاری و این ها. میشه گفت به نسبت ویندوز عالیه، ضمن این که دردسر های ویندوز رو هم نداره. تقریبا همه میدونن اگر هرچقدر هم از ویندوزمون مراقبت کنیم باز هم بعد یک مدت خود به خود کند میشه و مجبورید دوباره از اول اون رو نصب کنید. چنین چیزی در لینوکس وجود نداره. شل عالی و قدرتمند و از همه مهمتر فان هست. قابلیت های شخصی سازی هم اونقدر زیاده که شما عملا میتونید یک yourname os داشته باشید خیلی از اوقات.

همه این نکات رو اگر سرچ کنید به کررات بهشون برمیخورید. بسیار بسیار موضوعات بدیهی هستند اما همیشه یک موضوع من رو آزار داده. چرا با سیستم عاملون فخر میفروشیم؟

من قبول دارم لینوکس عالی هست. البته که ویندوز هم خیلی از اوقات فقط یه تیکه آشغاله اما واقعا گنو/لینوکس بدرد همه میخوره؟ یا این باعث میشه نقش ویندوز در روند کامپیوتری شدن دنیا رو از یاد ببریم؟ یا تمام محصولات مایکروسافتی که امروز داره پوست میندازه رو مسخره کنیم؟

من فلسفه ی متن باز رو متوجه میشم و بسیار هم بهش احترام میذارم. اما خیلی از آدم هایی که تو شبکه های اجتماعی یا دنیای واقعی وقتی به ویندوز میرسن پیف پیف اه اه میکنند، تا حالا یک خط کد آزاد هم منتشر نکردند. من این رو چیزی نمیدونم جز فخر فروشی یا اصطلاحا اسنوب کردن.

مثل این که با این که آهنگ کلاسیک گوش میکنید یا سینمای کلاسیک میبینید بخواید بگید من با شما ها فرق دارم.

موضوع دیگه اینه که اگر کارتون تولید محتوا باشه در لینوکس کار خیلی خیلی سختی خواهید داشت. نمیگم غیر ممکنه ولی مثلا اگر من یک آدم رو در جایگاه تولید محتوای شرکتی ببینم که از لینوکس استفاده میکنه، ازش سوالات زیادی خواهم پرسید. چون احتمالا از من خیلی توسعه دهنده تر و خوره کامپیوتر تر خواهد بود و این که چرا توسعه دهنده نیست حتما دلایل جذابی خواهد داشت. به نظرم ساده تر و افکتیوتر به نظر خواهد اومد که برای تولید محتوا اعم از تصویر، ویدیو، صوت و حتا متن از او اس های تجاری استفاده کنیم.

و به نظرم احمقانه هست که کسی رو به خاطر سیستم عاملی که استفاده میکنه قضاوت کنیم. یعنی چی؟ متوجه میشم. ما به عنوان موجود اجتماعی سعی میکنیم خودمون رو در قبیله های مختلف جا بدیم، با اکتساب صفات مربوط به اون مجموعه از انسان ها. اوکی قابل درکه ولی چرا این حجم از جاج و فخرفروشی برای استفاده از یک ابزار. من تفاوتی بین کسی که دعوای اپل و سامسونگ میکنه یا بخاطر داشتن آیفون خودش رو بهتر از بقیه میدونه با کسی که بخاطر سیستم عاملش چنین حسی نسبت به دیگران داره، نمیبینم.

ما با اسنوب کردن سعی در تثبیت و یا بهتر کردن جایگاه اجتماعی مون داریم. مثلا طرف مینویسه: من به فلان شاعر علاقه دارم ولی تو مقبره ش شعرش رو  نمیخونم چون شما قشر متوسط، بیسواد، بوگندو اونجا اون شاعر رو میخونید و من نمیخوام مثل شما باشم. یه سری زامبی پاچه خوارِ مسخ شده هم میان به به و چه چه میکنن. این عین فخر فروشیه، اوکی مشکلی نداره اگر کسی میخواد فخر بفروشه هرکس هم میخواد بخونه و تو لجنش دست و پا بزنه ولی من احترام زیادی نمیتونم قائل بشم برای این مجموعه آدم ها.مثالش تو دنیای خودمون اینه که من میدونم اگه با فتوشاپ کار کنم نتیجه خیلی روون تر و درست حسابی تر از گیمپ میشه، ولی نمیکنم چون شما بی سوادها از ویندوز استفاده میکنید، اینکار رو نمیکنم. ضمنا آدم آرمانگرایی هم نیستم و سابلایم رو هم با کرکش نصب میکنم. من به این میگم فخر فروشی.

داستان سیستم عامل هم همین هست: این ها فقط یکسری ابزار هستند برای بهتر کردن زندگی. بله بهتره که ابزار های بهتر رو تبلیغ کنیم اما به صورت همزمان بهتره که بدونیم هرکسی ابزار بهتر خودش رو پیدا میتونه بکنه. و ابزار ما، ما رو از دیگران بهتر نمیکنه. نتیجه ی استفاده ی ما از ابزار هست که تفاوت ایجاد میکنه. اگر دنبال بهتر بودن هستید (که چندان مهم نیست به نظرم) روی نتیجه تمرکز کنید نه پز دادن با ابزار ها.

به بهانه بحران مالی باشگاه اندرویدی ها : نانِ خشک پادشاه


تصور میکنم بحران سازندگان اسمارت فون های اندرویدی در سود دهی شان (بررسی گزارش مالی شرکت های سهامی عام در ۲۰۱۵ با یک سرچ ساده قابل دسترس است) جدا از همه مشکلاتی که به درستی از آن ها یاد میشود یک دلیل دیگر هم دارد.یک پارادوکس معنوی. منشاء مشکل شاید سیاستی از جنس یک بام و دو هوایی باشد.

اندروید برپایه ی یک هسته ی لینوکسی توسعه داده شده است.متن باز و تقریبا رایگان است.فلسفه ی لینوکس را به یاد بیاورید؟ غیر از این است که یکی از انگیزه ها و شاید اصلی ترین دلیل بوجود امدن فلسفه گنو/لینوکس مبارزه با سرمایه داری و انحصار گرایی شرکت ها بود؟
اسمارت فون های ال جی ، سامسونگ ، هووایی و همه شرکت های به غیر از اپل تقریبا بر دور مرکزی به نام اندروید شکل گرفته اند.اندروید ماهی ای است که از دریاچه ازادی و مجانی بودن گرفته شده است.حال این شرکت ها با این ماهی چه میکنند؟و در گام بعدی از آن چه میخواهند؟

در جواب سوال با اندروید چه میکنند ؟باید گریست.لانچر های اختصاصی که به هرچیزی شبیه است به جز اندروید.شاید بگویید این مزیت اندروید و متن باز بودن است که صحیح است،اما نتیجه این دستکاری ها چه شده است؟به گوشی های سامسونگ نگاه کنید تا همین چند وقت پیش با کمک اپراتور ها بیش از سی نرم افزار بیهوده روی لانچرش نصب میکرده که قابل پاک شدن هم نبوده اند حتا.تناقض همین جاست.از ازادی اندروید برای محدود کردن کاربران و تحمیل نرم افزار های شرکتی به آن ها سواستفاده میکنند.صدالبته محدودیت های این اندروید نا مشروع هنوز فرسنگ ها با محدودیت های سیستم عامل اپل فاصله دارد اما اپل با گرفتن ازادی مان خیلی بهتر از کره ای ها و چینی ها در زندان طلایی ش ازما پذیرایی میکند.

شرکت ها کار را به جایی رسانده اند که سیانوژن (هرچند بیشتر به یک بلوف شبیه است) پرچم ضد سرمایه داری خود را کوبیده تا اندروید را از دست گوگل خبیث؟ خارج کند.حال آن که مشکل اصلی اندروید گوگل نیست.شرکت های شخص ثالث ند.
این که شرکت ها از اندروید چه عجیب الخلقه ای ساخته اند زیاد گفته شده است و شاید نشان دهنده ی یک گم راهی باشد اما دلیل بحران های مالی اخیر را توضیح نمیدهد.جواب در سوالی دیگر است. آن ها با این عجیب الخلقه چه ساخته اند و از ساخته شان چه میخواهند؟

به عنوان مثال اخرین پرچم دار ال جی g5 نگاه کنید.پوست چرم بر روی در پشتی تلفن همراهش کشیده است.چرمی که به گفته خودش حاصل ساعت ها دباغی است و یک چرم ارزان و نرمال نیست. فلسفه لینوکس رابه یاد اورید؟ چنین رویکرد سرمایه دارانه ای جز یک تقلید نابلدانه است از اپل و دست و پا زدن برای ایجاد هویت خاص،پولدار،باحال بودن برای خریداران؟ همین است.شرکت ها از ابزار نادرست و متناقضی برای پول دراوردن استفاده میکنند. استالمن احتمالا باید بنشیند این روز ها به ریش تولید کننده ها بخندد.سرمایه داری نمیتواند ظاهرا ایبار نمیتواند از اسلحه دشمنش ابزاری برای پول دراوردن بسازد.

بله یک عامل بزرگ کاهش سود دهی و زیان دهی این روزهای شرکت های بزرگ ،استارت آپ های چینی نظیر شیائومی، وان پلاس ند.که پرچم داران شرکت های بزرگ را نصف قیمت عرضه میکنند. اما همه ی آن ها معلول این عاملند که نمیشود از یک وسیله ی ارزان و دردسترس همه (فلسفه لینوکس) دستگاه پول چاپ کنی ساخت.اگر راز کارت را همه بدانند همیشه کسی پیدا میشود که آن را ارزان تر برای بقیه انجام دهد.

این بحران برای شرکت ها راه برون رفت ندارد.یعنی سامسونگ و اچ تی سی و سونی هرگز به روزهای خوش گذشته بر نمیگردند.دلیلش هم واضح است.پایه مسئله از ابتدا اشتباه گذاشته شده است.روز های خوش گذشته حاصل دیر و زودی بود که سوخت و سوز هم داشت و امروز از راه رسیده است.

شرکت های حوزه ی تولید اسمارت فون از سال اینده به کاهش سودشان قناعت میکنند.احتمالا بازار های بیشتری را به تازه واردان ببازند. مهم نیست چند سنسور بی فایده جدید را همراه گوشی های بدردنخورتان عرضه میکنید ، گوشی تان زیادی گران است.

برنده ی بی چون چرای این بازی هم اپل است که رک روراست جنس خوبش را گران میفروشد. جنس خوبی که در دکه هیچ بقال دیگری پیدا نمیشود و هر چند از هیچ فلسفه ازادی پشتیبانی نمیکند و درمرکز سرمایه داری قرار دارد اما ریاکار نیست و به ما توهم ازادی و لینوکس نمیدهد.اپل این بار برنده ی انحصار طلبی اش شده است.